31 Augustus 2019

Geschreven door Super User. Gepost in Veronica

Vandaag 45 jaar geleden gingen de zeezenders Veronica, Radio Noordzee Internationaal en Atlantis uit de lucht. Ze moesten wel, want Nederland ratificeerde het Verdrag Van Straatsburg dat medewerking aan dat soort stations strafbaar stelde.
Indirect waren ze zelf mede oorzaak van het verbod want na de bomaanslag op het Noordzeeschip had politiek Den Haag eindelijk de stok om de hond te slaan, maar ‘Den Haag’ en ‘Hilversum’ probeerden al vanaf het begin die vrije stations om zeep te brengen. En hoewel de voorbereidingen al vele jaren liepen, was er het meest progressieve kabinet dat ons land ooit had voor nodig om miljoenen Nederlanders hun favoriete radiostations af te nemen. De gang van zaken maakte mij politiek bewust.
Ik heb de voorbije decennia al vaak over Veronica geschreven en ik ga dat niet allemaal herhalen. Het was voor mij de inspiratie om begin jaren 70 zelf programmaatjes te gaan maken.
Ik was kapot op die avond van de 31e augustus 1974 toen het kristal uit de zender aan boord van de Norderney was gehaald en mijn favoriete radiostation voorgoed zweeg, ik kon mijn geluk niet op toen op die laatste zondag van 1975 de Veronica Omroep Organisatie voor het eerst klonk en ik had de grootste lol toen die nieuwe zendgemachtigde in recordtijd de grootste zuil in de Nederlandse geschiedenis werd.
Ze moesten toch uit zee? Nou? Nu je zin?
Schitterend.
Zo’n zeven jaar later kon ik zelf van radio mijn werk maken. Ik hielp mee geschiedenis te schrijven bij het eerste station dat in Nederland een vergunning voor commerciële radio kreeg, werkte later voor het enige echte rockstation in dit land en maakte nog wat later in Amsterdam deel uit van het ploegje dat de nationale nieuwszender eindelijk eens wat concurrentie bood.
Bij de enige echt legitieme opvolger van Veronica, Radio 192, presenteerde ik Ook Goeiemorgen, wat extra leuk was omdat dat in een ver verleden het programma was waar ik voor het eerst ‘naar de radio schreef’ voor een verzoekplaat.
En met ook nog eens elf jaar de nieuwsstem zijn van een regionale omroep is die vonk destijds niet voor niets ontbrand.
Op deze 45e verjaardag van het verdwijnen van Veronica, sluit het 192 Museum in Nijkerk de poort en wordt daar de laatste grote reünie van oud-medewerkers gehouden. Er zijn al verschillende namen weggevallen en degenen die er vandaag samenkomen zijn, uiteraard, op zijn minst in de zeventig.
Ik had korte tijd een heel klein beetje de hoop dat er vandaag misschien een persbericht uit zou kunnen gaan waarin werd gemeld dat het vroegere zendschip was verkocht aan mensen die het zoveel mogelijk in oude luister gingen herstellen om het een museum-functie geven: de open brief die ik vorige maand schreef, deed nogal wat stof opwaaien.
Tot nu toe zijn er echter geen tekenen die erop wijzen dat het legendarische schip inderdaad de status krijgt die het verdient. Een regelrecht schandaal, maar blijkbaar zijn wij in Nederland niet in staat om te doen wat aan de overkant van de Noordzee wel is gelukt: het vroegere zendschip van Radio Caroline is veilig gesteld, wordt goed onderhouden en wordt met regelmaat ingezet voor legale uitzendingen.
De Norderney ligt intussen aan een kade in Amsterdam, schandelijk verminkt, en wordt gebruikt voor dingen waarvoor je zo’n beetje elk partyschip kunt inzetten.
Maar ja: we zijn nu eenmaal geen barricaden-volk dus daar gaat je cultureel erfgoed.
45 jaar.
Ik wil niet zeggen dat het voelt als gisteren, maar dat er sinds die dag 45 jaar voorbij zijn, vind ik moeilijk te bevatten.
Rob Out is al bijna zestien jaar dood en dezer dagen is zijn biografie verschenen. Lex Harding’s handel en wandel staan eveneens in een dik boek beschreven en Tineke de Nooij is zelfs opgenomen in de Wall Of Fame bij Beeld & Geluid.
Het wemelt van de opnamen van de zeezenders die je moeiteloos kan downloaden en ongelooflijk genoeg duiken er nog altijd foto’s ‘voor het eerst’ op.
De zeezenders.
Het was een uniek hoofdstuk in de mediageschiedenis, waar ook nog eens maar weinig landen mee te maken hebben gehad.
Het is ondoenlijk om aan mensen die het nooit hebben meegemaakt, uit te leggen wat het nu precies was, wat het zo vreselijk gaaf maakte.
Het was onderdeel van zoals de maatschappij toen was en het gaf die maatschappij mede vorm.
Om ontelbare redenen zou het vandaag de dag niet meer kunnen.
We hebben mazzel gehad dat wij het hebben beleefd.

 

IMG 1456

Veronica Op Locatie in 1977

Geschreven door Super User. Gepost in Veronica

In de zomer van 1977 heb ik twee Super 8-filmpjes gemaakt die toch wel historisch materiaal zijn. De eerste is geschoten toen Veronica met Truus, de grote mobiele studio, op 25 juli op een camping in Lunteren stond. Aanwezige jocks: Will Luikinga, Bart van Leeuwen en Lex Harding.
De tweede is van 9 augustus van dat jaar, toen de Veronica Omroep Organisatie op het Scheveningse strand The Day The Music Died filmde. Niet alleen een boel bekende gezichten, maar ook het legendarische zendschip Norderney, dat voor de gelegenheid als decorstuk weer op zee werd gesleept!
Het originele materiaal was zonder geluid, maar ik heb er audio aan toegevoegd.
https://www.youtube.com/watch?v=adD_sCDKu9Y


Radio

Geschreven door Super User. Gepost in Veronica

Mijn eerste programma presenteerde in in 1972, maar in 1992 kon ik er zelfs mijn werk van maken! Ik ging aan de slag bij Radio Amsterdam. In de jaren daarna ben ik bij heel wat radiostations op de zender terecht gekomen. Tegenwoordig met programma's die ik thuis maak, in mijn eigen studio.
Hier vind je de actuele info: https://www.facebook.com/Muziektherapie-en-De-Transistor-Radio-Show-1569587583260606/

Wekelijks maak ik een aflevering van Muziektherapie, die onder meer wordt uitgezonden op Radio Centraal FM, Hollands Palet, Lokale Omroep Zeewolde en Radio Lelystad.
En wekelijks maakte ik een uur De Transistor Radio Show. Dat programma hoop ik spoedig weer te gaan maken.

*

Het standaard boek over een uniek media hoofdstuk!

Geschreven door Super User. Gepost in Veronica

‘Joh, laat het allemaal maar vrij’. Dat was, vertelt oud-minister Hedy d’Ancona, zo’n beetje de houding van politiek Den Haag toen begin jaren ’90 commerciële omroep in ons land zou worden toegelaten.
Hedy d’Ancona, die dezer dagen 78 wordt, had destijds haar handen vol aan het bewaken van de belangen van Hilversum: haar collega’s in het kabinet Lubbers 3 hadden behoorlijk genoeg van de publieke omroep die alleen maar de hand ophield en nooit eens zelf met ideeën kwam om het allemaal wat doelmatiger te maken. Achteraf heeft ze er spijt van dat er niet veel meer eisen aan ‘de commerciëlen’ zijn gesteld.

HdARNN S

Bijna een kwart eeuw later haalt de oud-bewindsvrouw herinneringen op voor mijn boek ‘Radio Noordzee Nationaal’. Ik besloot dat het niet genoeg was om mijn eigen verhaal en dat van een een twintigtal vroegere collega’s op te schrijven en maakte een tweede druk waarvoor ik contact opnam met de PvdA-minister die omroepgeschiedenis schreef. En met haar topambtenaar van destijds: Harry Kramer. Die doet uit de doeken hoe die nieuwe wetgeving destijds tot stand is gekomen en kijkt ook terug op de perikelen rond de frequentieverdeling waarbij onder meer Sky en 538 er naast grepen. Hùn protesten en die van mensen als Erik de Zwart waren volgens hem een gevolg van ‘hun beperkte blik’.

Eind jaren ’80 en begin jaren ’90 van de vorige eeuw waren commerciële radio en televisie vaak het gesprek van de dag. De Nederlandse overheid had eerder al afgerekend met de populaire zeezenders en probeerde nu met onhoudbare regelgeving commerciële initiatieven te voorkomen: alleen buitenlandse zenders mochten worden doorgegeven. Nederlandse bedrijven kwamen er niet aan te pas, wat leidde tot de roemruchte u-bochtconstructies. Tot het echt niet langer kon worden tegengehouden en op 13 juli 1992 de eerste machtiging voor een Nederlands commercieel radiostation werd uitgereikt aan Radio Noordzee Nationaal. Datzelfde station sleepte anderhalf jaar later de eerste bijna landelijke fm-dekking in de wacht en heeft al met al dan ook een belangrijke plek in de Nederlandse mediageschiedenis veroverd.

Hoe beleefde Jerney Kaagman haar kantoorbaan bij het station? Waarom stapte (oud-Ster directeur) commercieel adviseur Chris Smeekes van het ene op het andere moment op? Wat had Will Luikinga met Radio Noordzee Nationaal te maken? Was Marc Jacobs echt de goedkoopste dj van het station? Hoe zaten die 1-aprilgrappen in 1996 en ’97 ook alweer in elkaar? Wat was dat nou met Peter Teekamp en dat radiostation Holland Glorie?

Je leest hoe het er vanaf de eerste dag aan toeging en dat maakt dit boek tot een een uniek verslag van de opbouw van een radiostation. Uit alle geledingen van de organisatie komen collega’s aan het woord: dj’s, technici, medewerkers van management, commercialverkoop, secretariaat en publiciteit. Het boek bevat veel smakelijke anekdotes, doet een aantal onthullingen en geeft een goed beeld van wat er eigenlijk allemaal speelt bij zo’n radiostation, waar de luisteraar geen flauw idee van heeft.
Lezers hebben exclusief toegang tot bonusmateriaal op internet met nog meer foto’s uit mijn eigen archief dan de twintig pagina’s die in het boek zijn opgenomen, en ook historische geluidsfragmenten van onder meer het moment dat op 1 april 1994 om middernacht de etherfrequenties in gebruik werden genomen.

Deze definitieve editie telt nu 160 pagina’s op formaat 170 x 240 mm, wordt in eigen beheer uitgegeven en is bij elke boekhandel te bestellen, ook online en ook als e-book.
Gesigneerde exemplaren kunnen uitsluitend rechtstreeks bij de auteur worden besteld!


Radio Noordzee Nationaal, isbn 9789402138276, € 29,95
Als e-book: isbn 9789402138283, € 7,50

Lezers van de eerste editie hoeven het boek niet nòg een keer te kopen: op de Bonus-pagina's op internet zijn de teksten van de nieuwe interviews te lezen!

*  *  * 




Perfecte vriendjes

Geschreven door Super User. Gepost in Veronica

Perfecte vriendjes
Wij woonden nog geen jaar samen toen we onze eerste kat binnenhaalden: Minou. Dat was in 1981. Minou kreeg gezelschap van Bobbel, Pamela, Thomas en Beertje en dat clubje is uiteindelijk opgevolgd door Cowboy en Phoenix.
In de jaren '80 ben ik begonnen over onze katten te schrijven en in het internet-tijdperk verschenen die verhaaltjes geregeld op mijn website.
Het leek mij aardig nu eens een aantal van die verhaaltjes te bundelen en, samen met 'bijbehorende' foto's, uit te geven. Dat resulteert nu in het boekje 'Perfecte vriendjes'; ruim 40 verhaaltjes en zestien kleurenfotootjes die elke kattenliefhebber zullen aanspreken. Doldwaas, ondeugend, aandoenlijk en vertederend.

boek

Bij elke boekwinkel te bestellen (ook online), gesigneerde exemplaren uitsluitend rechtstreeks bij mij.



*