BlogkopDe Moeders Commune
Ik heb hier wel eens vaker geschreven over Kitten Academy; een ‘organisatie’ in de VS die zwangere poezen opvangt, ze bijstaat met de bevalling, alle (en meer) noodzakelijke dingen doet om de kleintjes groot te brengen en ze vervolgens via een bureau te laten adopteren.
Ze hebben onder meer 24 uur per dag een live stream (https://www.youtube.com/c/KittenAcademy/live), die al ruim twee jaar hier in huis het meest bekeken televisiekanaal is. We hebben al heel wat kittens geboren zien worden en zien opgroeien tot fantastische schoffies, helemaal zoals een kattenliefhebber dat wenst.

Niet zelden hebben ze twee nestjes tegelijk in huis, die dan ieder een riante kamer ter beschikking hebben, en gaandeweg krijgen ze meer ruimte en maken ze kennis met de club eigen katten van de man die het allemaal voor elkaar brengt. Al doende leren ze dus omgaan met verschillende ruimten, de broertjes en zusjes, mensen en ‘vreemde’ katten. Perfect.
Ik geloof dat het ergens begin vorig jaar was dat er daar op een gegeven moment een poes en haar volwassen, zwangere dochter binnenkwamen.
Die dochter beviel, voor de lens van de webcam van een nestje en vanaf dat moment nam ‘oma’ ook weer een moederrol aan met als gevolg dat de kleintjes door twee poezen werden opgevoed en nagelopen. Het was werkelijk ongelooflijk leuk om te zien en de bevallen poes had er natuurlijk enorm veel steun aan: zij kon veel meer dan anders even uitrusten en ‘de kraamkamer’ verlaten.
Gisteren een week geleden werden in Klaaswaal twee kittens geboren die over een tijdje gezellig bij ons in huis komen. Lezers van mijn stukjes weten dat Marian en ik ongeneeslijk verslaafd zijn aan katten en aangezien het inmiddels al ruim een half jaar geleden is dat Phoenix overleed en we dus ‘katloos’ zijn, zitten wij vreselijk af te tellen naar de nog onbekende datum waarop we die twee nieuwe makkertjes kunnen ophalen.
De pleegmoeder van het tweetal, Susanne, stuurde gisteren weer twee foto’s van de kittens en… het eerste filmpje! Ongelooflijk leuk om die twee smurfjes onbeholpen te zien rondscharrelen. Zien niets, weten niets, begrijpen niets. Kunnen hun zware koppetjes nog maar met moeite torsen en gaan op de tast door het leven. Aandoenlijk.
Maar er is meer.
De moeder van die twee was namelijk niet de enige poes daar in huis die zwanger was: ook de tweede poes des huizes had inmiddels een niet weg te cijferen buik! In de buurt woont een rood witte kater, die niet alleen erg lief is, maar blijkbaar ook onweerstaanbaar voor de dames want hij heeft het met beiden plezierig gehad.
Gistermorgen kreeg ik een berichtje dat poes nummer twee inmiddels weeën had en aan het begin van de middag braken haar vliezen en werd het serieus. Even na half vier kwam een rood miniatuurtje ter wereld. Er volgde nog een rode en een zwarte en daarna werd er even gepauzeerd voor er, aan het begin van de avond nog een lapje ter wereld kwam.
Maar al vóór die vierde bevalling hadden de kersverse moeders de wattenpootjes ineen geslagen. Mamma nummer twee nam haar intrek in de kartonnen doos waar ook mamma nummer één met haar tweetal woont en vanaf dat moment zorgen ze voor elkaar en voor alle kleintjes!
Vreselijk leuk, natuurlijk. Ze lijken totaal geen onderscheid te maken tussen de diverse kittens maar bemoederen het hele gezelschap!

De Moeders Commune

Zeezender Veronica

Negenendertig jaar geleden nam de Nederlandse overheid mij MIJN radiostation af. Daaraan was een aantal jaar van bange onzekerheid vooraf gegaan.
Zouden ze het aandurven?
Een hoofdstuk vol zeezenderherinneringen: Lees.

Een héééél kort fragmentje van het interview dat ik met oud-minister Hedy d'Ancona had voor mijn boek Radio Noordzee Nationaal dat overal, ook online te bestellen is, ook als e-boek!

Ze vertelt hoe 'Den Haag' dacht over de invoering van commerciële omroep, en over 'Hilversum'.